جای من آنجـــــا بود...نیمکتــــــ اول...تــــــــو مرا یادتــــــ هستــــــ ؟

شیطنتـــــ خاصیتــــــ نیمکتــــــ بود

و دل کوچکـــ مـــــا بی تقصیـــــــر !

ما همهـ  دانستیمــ میــــــز اول خــــــالی از هوشــ ونبــــــوغــ

ترســـــی از دید برآن حــــــاکمــ  بود

خنـــــــدهـ هامان معصـــــومــ

اشتیـــــــاقــ حرف ها نامحدود و بر آن هـــــا سرکوبــــــ

همهـ  ساعتـــــ ها کوکـــــ  و زمـــــان بی ارزشــ  و خلاهــــــا محشـــــون

حرفـهـــــامان جان داشتــــــ همهـ  می فهمیــــدند...

فکـــــــرمان قابلــ  لمس عمقمــــــان بی پایان...

ای کهـ  دریاد منی همهـ  رایـــــادت هستــــــ ؟!