₪بیــــــــــراهہ₪

هرچه کردم -هرچه- آه انگار آرامـــــــــم نکرد

روستــــــــا از چشم من افتــــــــــاد انگار مثل قبــــــــــل

گرمی آغوش شالیــــــــــزار آرامم نکـــــــــرد

بی تو خشکیـــــــــدند پاهـــــــایم ،کسی راهم نبــــــــــرد

درد دل با ســـــایه ی دیوار آرامـــــــــم نکرد

خــــــــــــواستم دیگــــــــــر فراموشتـــ کنم اما نشــــــــد

خواستم اما نشد ، این کار آرامم نکــــــــــرد

سوختـــــــــم آن گونه از تبـــ ، آه از مــــــــــادر بپرس

دستمــــــــال تبـــ بر نـــــــــم دار آرامم نکرد

ذوق شعـــــــــرم را کجــــــــا بردی؟ که بعد از رفتنتـــ

عشق و شعــر و دفتر و خودکار آرامم نکرد